كمبود بر باعث كاهش دانهبندی در خوشههای گندم میشود
درصورت كمبود بر ريشك سنبلههاي گندم از هم بازتر بوده و تحت چنين شرايي دانهبندي در خوشههاي گندم كاهش مييابد،
ازميان عناصر ريزمغذي، بر بيشترين اهميت را در فرآيند تشكيل دانه داراست، نبود مقدار كافي بر در خاك سبب عدم تشكيل دانه و يا ريزش دانه و درنتيجه كاهش عملكرد محصول ميشود، بر در تشكيل و ترميم بافتهاي آوندي، متابوليسم قند و انتقال آن، انتقال كلسيم در گياه و تنظيم نسبت كلسيم به تاسيم در بافتهاي گياهي، تنظيم مقدار آب و هدايت آن در سلولهاي گياهي نقش دارد.
علائم كمبود بر بسيار متفاوت است و به وضعيت آب و هوايي در مراحل خاصي از رشد گياه بستگي دارد. اولين نشانه مشخص كمبود بر، تركخوردگي برگهاي جوان در نزديك رگبرگ اصلي است. اين علامت با تعدادي دندانههاي غيرطبيعي در حاشيه برگ همراه است كه در طول برگ ايجاد ميشوند. بعضي از برگهاي جوان به صورت يك نوار خيلي باريك در طول برگ كلروفيل خود را ازدست ميدهند.
افزايش پنجهزني، رنگ پريدهشدن ساقههاي جوان، سوخته و خشكشدن برگهاي جوانتر، عقيمشدن گلها، چروكيدگي و خشك دانهها از ديگر علايم كمبود بر است.
حد بحراني بر در گياه 25 ميليگرم در كيلوگرم است و معمولاً مقادير بالاتر از 200 ميليگرم در كيلوگرم را به عنوان حد سميت درنظر ميگيرند. درصورت بروز كمبود، ميتوان از تركيبات حاوي بر به ويژه اسيد بوريك با 17 درصد بر يا براكس با 11 درصد بر استفاده كرد.
در ميان كودهاي محتوي بر، اسيد بوريك بيشتر از همه مورد استفاده قرار ميگيرد. اين كود در خاك به آساني بهصورت محلول درآمده و جذب گياه ميشود. اسيد بوريك را ميتوان از طريق آب آبياري و يا محلولپاشي دراختيار گياه قرار داد.
بهترين روش رفع كمبود اين عنصر، مصرف عمقي در خاك قبل از كاشت است. مصرف خاكي اين كود درصورتي كه قبل از كاشت صورت پذيرد، بسيار مفيدتر از زماني است كه گياه كاشته شده باشد.
مقدار مصرف اسيد بوريك براي گندم 15 تا 25 كيلوگرم در هكتار است. بهترين زمان محلولپاشي اسيد بوريك قبل از گلدهي يا رشد و نمو بذرها است. غلظت آن براي محلولپاشي گندم 2 تا 5 كيلوگرم در هكتار است.
ازميان عناصر ريزمغذي، بر بيشترين اهميت را در فرآيند تشكيل دانه داراست، نبود مقدار كافي بر در خاك سبب عدم تشكيل دانه و يا ريزش دانه و درنتيجه كاهش عملكرد محصول ميشود، بر در تشكيل و ترميم بافتهاي آوندي، متابوليسم قند و انتقال آن، انتقال كلسيم در گياه و تنظيم نسبت كلسيم به تاسيم در بافتهاي گياهي، تنظيم مقدار آب و هدايت آن در سلولهاي گياهي نقش دارد.
علائم كمبود بر بسيار متفاوت است و به وضعيت آب و هوايي در مراحل خاصي از رشد گياه بستگي دارد. اولين نشانه مشخص كمبود بر، تركخوردگي برگهاي جوان در نزديك رگبرگ اصلي است. اين علامت با تعدادي دندانههاي غيرطبيعي در حاشيه برگ همراه است كه در طول برگ ايجاد ميشوند. بعضي از برگهاي جوان به صورت يك نوار خيلي باريك در طول برگ كلروفيل خود را ازدست ميدهند.
افزايش پنجهزني، رنگ پريدهشدن ساقههاي جوان، سوخته و خشكشدن برگهاي جوانتر، عقيمشدن گلها، چروكيدگي و خشك دانهها از ديگر علايم كمبود بر است.
حد بحراني بر در گياه 25 ميليگرم در كيلوگرم است و معمولاً مقادير بالاتر از 200 ميليگرم در كيلوگرم را به عنوان حد سميت درنظر ميگيرند. درصورت بروز كمبود، ميتوان از تركيبات حاوي بر به ويژه اسيد بوريك با 17 درصد بر يا براكس با 11 درصد بر استفاده كرد.
در ميان كودهاي محتوي بر، اسيد بوريك بيشتر از همه مورد استفاده قرار ميگيرد. اين كود در خاك به آساني بهصورت محلول درآمده و جذب گياه ميشود. اسيد بوريك را ميتوان از طريق آب آبياري و يا محلولپاشي دراختيار گياه قرار داد.
بهترين روش رفع كمبود اين عنصر، مصرف عمقي در خاك قبل از كاشت است. مصرف خاكي اين كود درصورتي كه قبل از كاشت صورت پذيرد، بسيار مفيدتر از زماني است كه گياه كاشته شده باشد.
مقدار مصرف اسيد بوريك براي گندم 15 تا 25 كيلوگرم در هكتار است. بهترين زمان محلولپاشي اسيد بوريك قبل از گلدهي يا رشد و نمو بذرها است. غلظت آن براي محلولپاشي گندم 2 تا 5 كيلوگرم در هكتار است.
این وبلاگ توسط نورالدین سلطانی یلمه دانشجوی رشته ی بیماری شناسی گیاهی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نوشته میشود.